Öll orð

nafnorð Ríkjandi stíll í klæðnaði eða útliti á ákveðnum tíma; það sem er í tísku.

sagnorð Þátíð/þátíðar lýsingarháttur af „hvíla“: að hafa hvílst, tekið sér hvíld.

nafnorð Barnarúm sem hægt er að rugga til að svæfa barn.

nafnorð Árstíðin milli vors og hausts, þegar veðrið er hlýjast og dagarnir lengstir.

lýsingarorð Lýsingarorð sem merkir að eitthvað hafi verið reykt, t.d. reyktur fiskur eða kjöt.

sagnorð Giftu er þátíð (1. pers. et.) af sögninni að gifta, þ.e. að láta einhvern ganga í hjónaband.

lýsingarorð Þunguð; með barn (um konu eða kvendýr).

lýsingarorð Fyrra merkir það sem var á undan eða hið fyrra af tveimur (t.d. fyrra árið).

lýsingarorð Slæmur eða vondur; ekki góður.

sagnorð að hefna er að ná fram hefndum; að refsa eða endurgjalda fyrir ranglæti.

nafnorð Kvenmannsnafn.

sagnorð Þriðja persóna eintölu af sögninni „mála“: hann/hún/það málar (setur málningu á eitthvað).

sagnorð að útskýra eða gera eitthvað skýrt og skiljanlegt.

nafnorð Hugur er innri hugarástand eða vilji; það sem maður hugsar og finnur.

sagnorð „Getir“ er 2. persóna eintölu af „geta“ og merkir að þú getur eða ert fær um að gera eitthvað.

sagnorð Beygingarmynd af sögninni „kippa“ (t.d. „ég kippi“): að toga eða rykkja snöggt í eitthvað.

lýsingarorð Beygingarmynd af „vondur“: slæm/óþægileg (t.d. vond kona eða vond lykt).

sagnorð Að hugsa um eitthvað og velta því fyrir sér, oft áður en ákvörðun er tekin.

rotta (kvenkyn); veik beyging

kafli (karlkyn); veik beyging

noun: a bully or a boorish person.

lýsingarorð Ósönn eða ekki ekta; tilgerð.

veiki (kvenkyn); sterk beyging

nafnorð Fleirtala af lína; beinar eða bogadregnar strikmyndir/merkingar, t.d. á blaði eða korti.

sagnorð Þátíð fleirtölu af „ræna“: tóku eitthvað með ofbeldi eða ólöglega (t.d. rændu banka).

sagnorð 2. persóna eintölu af sögninni „taka“ í viðtengingarhætti nútíðar (t.d. „að þú takir“).

nafnorð Maður sem yrkir ljóð eða semur skáldverk; skáld.

sagnorð að skera eða klippa (t.d. kjöt eða fisk) í þunnar sneiðar eða bita.

sagnorð Þátíð af „halda“: varði áfram eða hélt sig við eitthvað (t.d. „hélst heima“).

nafnorð Sá hluti sem eitthvað hangir í; hengja eða hengifesta.