Wordle Lëtzebuergesch · Archive

All Wierder

1,770 deeglech Wierder an nach méi

#210
gebai
gebai
SubstantivE Gebai ass eng Konstruktioun oder en Haus, dat fir Wunnen, Aarbecht oder aner Zwecker gebaut ass.
#209
pilot
pilot
SubstantivPersoun, déi e Fliger steiert.
#208
weier
weier
Substantiv„Weier“ ass e klenge Séi oder Teich, meeschtens kënschtlech ugeluecht.
#207
disko
disko
SubstantivEng Diskothéik; eng Plaz wou een danzt a Musek lauschtert.
#206
uginn
uginn
Verbeppes uginn: eppes zouginn oder als Informatioun matdeelen (z.B. Donnéeën an e Formulaire schreiwen)…
#205
nancy
nancy
#204
äiser
äiser
Possessivpronomen: gehéiert zu eis (Plural), z.B. „äiser Haus“ = eist Haus.
#203
nojem
nojem
#202
däreg
däreg
#201
ovoid
ovoid
AdjektivEeërfërmeg oder oval geformt.
#200
frick
frick
#199
kusch
kusch
#198
flirt
flirt
Verbmat engem flirtéieren; op eng spilleresch Manéier Interesse weisen.
#197
knëff
knëff
SubstantivE klenge Knupp oder Knuet, z.B. un engem Seel oder Stoff.
#196
rouen
rouen
Verbrouen: sech ausruen, also raschten an erëm Kraaft sammelen.
#195
choix
choix
SubstantivD'Auswiel tëscht verschiddene Méiglechkeeten; eng Optioun.
#194
flack
flack
#193
bijou
bijou
SubstantivE klengt, schéint Schmuckstéck (z. B. Rank, Kette oder Ouerréng).
#192
gréif
gréif
Substantival aalt, grousst Déier oder Mënsch; eppes Grousses an Altes.
#191
bléid
bléid
AdjektivEppes wat net schaarf ass; ouni schaarf Kanten oder Spëtzten.
#190
urbop
urbop
#189
ëmbau
ëmbau
SubstantivËmbau ass d’Ëmbaue vun engem Gebai oder Raum, fir en z’änneren oder ze moderniséieren.
#188
tours
tours
#187
maart
maart
SubstantivPlaz oder Evenement, wou Leit Wueren kafen a verkafen.
#186
butzi
butzi
#185
kader
kader
SubstantivE Frame oder Rumm, deen e Bild, Dokument oder eppes Änleches ëmfaasst.
#184
anlag
anlag
SubstantivEng technesch oder industriell Installatioun/Anlag, z.B. eng Fabréck oder Maschinnenopstellung.
#183
virum
virum
Prepositioun/Adverb: virun eppes oder iergendeen, am Sënn vu „virdrun“ oder „virun der Plaz“.
#182
santé
santé
SubstantivGesondheet; den Zoustand, wéi gesond een ass.
#181
duuss
duuss