ˈbajka, bai ̯ka
Pochodzenieod prasł. *bajьka → mówienie, baśń, zmyślona opowieść, opowiadanie, fabuła, od czasownika *bajati (od tego pol. bajać)
- krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem
- utwór o treści fantastycznej
“Mama czyta dziecku bajkę na dobranoc.”
- colloquialzmyślona informacja
“Co ty za bajki opowiadasz?! Śnieg w czerwcu?!”
- colloquialfilm lub serial animowany
“„Shrek” to moja ulubiona bajka.”
Formybajki(nominative, plural) · bajki(genitive, singular) · bajek(genitive, plural) · bajce(dative, singular) · bajkom(dative, plural) · bajkę(accusative, singular) · bajki(accusative, plural) · bajką(instrumental, singular) · bajkami(instrumental, plural) · bajce(locative, singular) · bajkach(locative, plural) · bajko(vocative, singular) · bajki(vocative, plural)
Źródło: Wikisłownik