ˈbavʲit͡ɕ, bavʹić
- zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki
“Bawił gości rozmową do czasu powrotu gospodyni.”
- wprawiać w wesoły humor
“Klown bawił nas swoimi występami.”
- obsoleteprzebywać gdzieś
“Nie zabawił u nas długo, bo musiał jechać dalej.”
- spędzać czas na rozrywkach
“Cały dzień się bawił w piaskownicy.”
- mieć uciechę, odczuwać radość z powodu komizmu jakiejś sytuacji
“Bawiła się jego pomyłkami językowymi.”
- zajmować się czymś zbytecznym, tracić czas na coś uważane przez innych za zbyteczne, niepotrzebne
“Chodź już, nie baw się teraz w robienie porządków.”
- gw. więzienna kraść
- gw. więzienna onanizować się
Formybawię(singular, first-person, present) · bawisz(singular, second-person, present) · bawi(singular, third-person, present) · bawimy(plural, first-person, present) · bawicie(plural, second-person, present) · bawią(plural, third-person, present) · bawiłem(singular, first-person, past) · bawiłeś(singular, second-person, past) · bawił(singular, third-person, past) · bawiliśmy(plural, first-person, past) · bawiliście(plural, second-person, past) · bawili(plural, third-person, past) · bawiłam(singular, first-person, past) · bawiłaś(singular, second-person, past) · bawiła(singular, third-person, past) · bawiłyśmy(plural, first-person, past) · bawiłyście(plural, second-person, past) · bawiły(plural, third-person, past) · bawiłom(singular, first-person, past, potential, rare) · bawiłoś(singular, second-person, past, potential, rare)
Źródło: Wikisłownik