xlɛp, χlep
Pochodzenieprasł. *chlěbъ < germ. *hlaiba, swn. hlaib < goc. hlaifs → pieczywo; por. niem. Laib
- pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu
“To oburzające, żeby w piekarni nie było świeżego chleba!”
- metaphoricsposób zarabiania na życie, zawód, źródło utrzymania
“Sklepikarze skarżą się na supermarkety, że im chleb odbierają.”
- colloquialwódka
- Old-Polishżywność
- Old-Polishżyto
- Old-Polishzboże
Formychleba(genitive, singular) · chlebowi(dative, singular) · chlebem(instrumental, singular) · chlebie(locative, singular) · chlebie(vocative, singular) · chleby(nominative, plural) · chlebów(genitive, plural) · chlebom(dative, plural) · chleby(accusative, plural) · chlebami(instrumental, plural) · chlebach(locative, plural) · chleby(vocative, plural)